Haai allemaal!
Tuurlijk ga ik hier ook berichtjes zetten! Het is alleen zo druk geweest dat ik amper de tijd kreeg wat van me te laten horen sinds ik hier ben.
Van de meesten is er ook niet echt een afscheid geweest, maar iedereen was weg en ik had veel dingen om t doen en ik ben echt gewoon geen afscheids persoon:P dat kan ik gewoon niet.
Maar goed.. Ehm ik zal mn blogbericht ook maar hier zetten..

Oh en Emma en Plien, dank jullie voor de kaarten! :D Leuk!
En Faat..gefeliciteerd met je inloting! Wel jammer van de eerste..

xxx Love Y'all

Helloo darlings!Missen jullie me al? De afgelopen dagen waren zo hectisch. Eerst maar bij het begin beginnen: De heenreis. Mijn vliegtuig van schiphol naar London Heathrow vertrok om 08:35 uur 's ochtends en het was ongeveer een uur en een kwartier vliegen. Daar aangekomen moest ik snel naar de transfer check-in desk en gelijk door naar de gate. Eerst natuurlijk door tientallen security checks en alles, maar toen zat ik dus eindelijk in mn vliegtuig. Ik had een stoel aan de raam kant, met een tv voor me waar zo'n 60 films in zitten en allerlei spelletjes en muziek. Aangezien de vlucht 9 uur duurde, was dat best welkome entertainment. Alleen had ik weer het geluk dat de mijne het niet deed, dus ik heb zo'n 9 uur zitten lezen en slapen voor zover dat ging.Toen ik eindelijk in Miami aankwam moest ik weer door een paspoort en allerlei documenten controle heen. Daar bleek dat ik twee formuliertjes in het vliegtuig had moeten krijgen, maar ik had ze dus niet gekregen. Dus ik die dingen invullen, kom ik bij een ander desk terecht en zegt hij weer dat ik de verkeerde had gekregen. Dus na een hee papierwerk was ik eindelijk weer aan de beurt, dus papiercontrole, vingerafdruk controle enz enz. en uiteindelijk was ik de laatste die daar weg ging terwijl ik een van de eersten in de rij was. Maar goed, eindelijk kon ik mn bagage ophalen en op zoek naar mn transfer. Gewoon een busje die meerdere mensen wegbrengt. De chauffeur was heel aardig, de hele tijd zitten praten en hij was om de een of andere reden helemaal gek op me. Eenmaal aangekomen op mijn verblijf adres wordt ik gelijk helemaal verwelkomt door mn "hostmom" en mn kamergenootje. Ik woon nu dus bij een vrouw genaamd Elizabeth "Liz" Brown en haar zoon Austin( maar die zie je nooit, hij zit alleen maar op zn kamer). En mijn kamergenootje is Lisa uit Duitsland. Super aardig en heel makkelijk om mee om te gaan. En toen ik dus aankwam vroegen ze gelijk of ik meeging naar een of ander jazzfestivalletje, dus ik kreeg amper de tijd om uit te pakken en uit te rusten, maar het leek me wel leuk. Iedereen hier is zo ontzettend open. Ik liep gewoon over straat met Lisa en iedereen begint gewoon tegen je te praten en je hebt zo een gesprek van twee uur. Maandag moest ik om 8 uur al naar school. Liz bracht ons de eerste dag met de auto zodat we de weg een beetje leerden kennen, want we moesten wel terug lopen. Op school moest ik gelijk een test maken en een kort essay schrijven, zodat ze je aan de hand van je score op een bepaald niveau kunnen plaatsen. Suprise surprise.. ik was degene met de hoogst score daar. Ik ben trouwens ook de enige Nederlandse in de hele school. Maar goed ik kwam dus in de hoogste klas terecht, samen met nog twee duitse jongens. Daar moesten we gelijk over allerlei situaties discussiëren en aan het einde van de les zei de lerares dat ik zo goed kon praten dat ze me gelijk als een voorbeeld voor iets wilt gebruiken. Ik weet nog niet waarvoor, maar dat zie ik nog wel. Ik had verwacht dat als ik hier zou komen dat ik zeg maar het "echte engels" zou leren in plaats van alleen de dingetjes die je op school leert, maar iedereen zegt dat mn engels zo perfect is, wat moet ik hier 4 maanden gaan doen? Zelfs Liz zegt dat mijn engels beter is dan dat van haar.School was om half 2 afgelopen en ik moest dus alleen de weg naar huis vinden, omdat Lisa 's middags ook nog les heeft en ik niet. Maar mijn slipper koos echt het beste moment uit om kapot te gaan. Tijdens de les, terwijl ik zat ging hij kapot. Dus eerst wilde ik op blote voeten op zoek gaan naar een winkeltje waar ik slippers kon kopen.Maar de dichtstbijzijnde winkel was een kwartier tot 20 minuten lopen en de grond was zo onelofelijk heet dat mn voeten gewoon verbrandden. Uiteindelijk kon ik veel te grote slippers lenen van een jongen en ben toch naar die winkel gelopen. 20 minuten heen en ook weer 20 minuten terug in de brandende zon, want vanaf de winkel wist ik de weg al helemaal niet. Op de weg naar huis had ik ook een beetje een omweg gemaaakt, maar gelukkig kon ik het uiteindelijk wel vinden. Die avond zijn we nog met wat mensen naar een bar aan het strand geweest,wat wel gezellig was.Pff, wat een verhaal..Vandaag heb ik een fiets gekocht voor 50 dollar, dat is goedkoper dan er eentje huren voor 4 maanden en vanmiddag ( of nu eigenlijk) ga ik voor het eerst naar het strand!!